аўторак, 2 верасьня 2008

З пятніцы да панядзелка былі ў Бостане, ў майго сябра Сашы Корзуна, з якім я вучыўся ў унівэрсітэце. Вельмі спадабалася Амерыка. Нажаль, не было шмат часу, каб болей убачыць горад. Былі на акіяне. Вялікі і вельмі салёны…

Акіян

Хвалі, скажыце словам,
Каб ня трэба было гадаць,
Хто мы, і дзе мы будзем,
Што заўтра будзем шукаць?

Кірлі, скажыце праўду,
Нам цяжка яе знайсьці,
Чаму мы жывем на сьвеце,
Куды нам трэба ісьці?

Бязмежнасьць незразумела,
Ня вывучыць, не абняць,
Хвалі суцешаць цела,
Птушкі громка крычаць.

Берагам разумее межы свае акіян…
Ен не дае адказу, чаму ён такі вялікі,
Ці гэта здаецца нам.

Пакiнуць каментарый

Fill in your details below or click an icon to log in:

Gravatar
WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.