Другая і трэццяя частка верша Агонь, ад 26 жніўня 2008 года.
* * *
Дым плыў у напрамку возера -
Палілі агонь увечары,
Садзілася сонца доўгае,
Каб весьці размовы вечныя.
Каму гэта трэба полымя,
Што цешыцца, ды не гасьне?
Каму гэта трэба сонца,
Якім яно грэе шчасьцем?
Мой час яшчэ ня спыняецца,
Агонь і солнца адзіны
І сніцца мне кожную раніцу
Твой позірк такі праўдзівы.
Ня трэба старацца вырашыць…
Што будзе – то будзе з намі,
А мы праз размовы аб вечным
Адчуем, хто ёсьць мы самі.
* * *
Цішыня застанецца попелам
Ад агню, што палілі да раньня,
І душа мая робіцца саколам
Адшукаць сабе шлях да вяртаньня.
