Даўно я не пісаў табе лісты,
Нашто пісаць калі заўсёды побач
Твой тонкі твар
і валасы,
Што гладжу я
ў час доўно за поўнач.
Нам трэба бачыць глыбіню ў сабе
Твая душа маёй душою стала,
Даўно па нейкай дзіўнай варажбе
Я адчуваю, як яна надхняла.
Шалёны час, не прамінуўшы нас,
Сталённа станавіўся на калені,
Калі душа імкнулася ня ілгаць
Стараўшыся, пазбегнуць чорных ценяў.
Мы разам. Ты заўсёды побач
Лёс не спыніць і не зрабіць лягчэй
Я напісаў шчаслівы ліст напомніць,
Як доўга нам яшчэ ісьці далей.
