Зіма… Шэраватыя дні,
Не падыйсьці, яны далёка
Неразлічоныя дрэвы-cны
Снег надаедлівы і глыбокі.
Нам так трэба сябе спазнаць,
Усё вырашана і ладна,
Больш цяжэй у сабе адшукаць,
Што турбуе душу дакладна.
Нам не трэба сябе шкадаваць
Каб застацца, ўжо не пытаньне
Вось таму я хачу казаць
Не спатрэбіцца нам разьвітаньне.
Хаты з коменамі дымяць,
Цішыня і зіма не шкадуе,
Есць жаданне яшчэ казаць,
Хто мяне гэтым часам ратуе.
