* * *
Усё часцей хачу пабыць адзін,
паліць агонь на апусцелым полі,
дзе вецер лёгкі мае думкі гоніць,
ня лічыць лёс бязлітасных гадзін.
Усё часьцей мне хочацца спазнаць
сэнс існаваньня ў бясконцым свеце,
закон сакральны нам не разгадаць
не зразумець каму мы усе належым.
Усё часьцей хачу я аднаўленьня -
больш у сабе, хай будучыня скажа, -
ня будзе нас, а вынікі стварэньня
лёс сам пакіне для нашчадкаў нашых.
Палю агонь на апусцелым полі,
ламаю сучча, і ў агонь кідаю,
а цеплыня ахвярна нагадае,
што час ідзе…
