З мамай у навагоднюю ноч

2009/12/31

Чытаю твае віншаванні
з навагодняй паштоўкі.
Пастаўлю паштоўку на стол,
і вып’ю горкай настойкі.
Раскручаны час-махавік
ня спыніцца на хвіліну -
зязюля працягне лік
і светласць мелодый нахлыне.
Сьвяточны горад ня спіць,
салютам квітнее неба,
І новы год прыляціць
надзею з’яднаць з сусьветам.
Пачуеш мяне, бо лягчэй
душою здалёк убачыць,
калі я з тваіх вачэй
сьлязой паплыву гарачай.

Leave a Comment » | Вершы | Tagged: | Permalink
Posted by shametka

Раніца

2009/12/26

Сёння раніцай зрабіў такі здымак. Ледзяны дождж (freezing rain) – нармалёвае надвор’е ў гэтую пару году ў Атаве. Выглядае прыгожа. Фоташоп не выкарыстоўваў.

* * *
Вецер. Атава. Хочацца верыць,
бо неабсяжнасьць цяжка праверыць
Час безумоўнасьці ляжа ў ранку,
зноў падтрымае птушка на ганку
што не ляціць, бо нешта чакае…
У спадзяванні неба блукае
і пры жаданьні зноў выкліке
радасьць пявучасьці роднага краю…
Мне не патрнэбна ехаць у Менск -
сёння ў Менску сябе адчуваю.

4 Comments | Надпіс на здымку, Цыкл ГОРАД | Permalink
Posted by shametka

На возеры

2009/12/24

Бярозавай кары я адарву кавалак
і падпалю ўжо сухія шчэпкі,
каб музыка спакою нагадала,
агнём гарачым пра жывыя кветкі.
Час чысьціні не абміне падманам
і прасьпявае нейдзе птушкай дальняй
накрые возера і растварыць туманам
вакольнага сьвятла недатыканасьць.
Цёмнее лес, становіцца умоўным
Знайсьці мяне ніхто не намагае
зьлятае з ёлак цішыня скупая
і позірк мой з паветрам супадае…
І хтосьці шэпча мне : ”- Павер.”
Цячэ ручэй з вадой выратавальнай,
я слухаю, каб заслужыць давер
у возера душы непрадказальнай.

1 Comment | Вершы | Permalink
Posted by shametka