Каб ведаць нам парадак слоў,
І да сябе нам павярнуцца,
Нам трэба ад няспынных сноў,
Агнём прароцтва абярнуцца.
Сьвятло не прагне абмінуць,
Па-свойму проста усьміхнецца,
Калі ты побач ля мне,
Агонь у сэрцы адгукнецца.
Яскравым позіркам вачэй,
Тут кожны раз цебе я бачу,
Напэўна ў харастве начэй
Знайду цябе, а можа страчу.
Таму трымаецца рука,
Тваей рукі не выпускае,
Агонь заводзіць нас бліжэй
Да цішыні, што моўчкі тае.
Ужо забыўшыся пра сон,
Ў чаканьні цішыні і сьвету,
Мы будзем на агонь глядзець
У першую гадзіну лета.
Posted by shametka 
