Ад’язджаю… Па волі лёсу
Аддаляюся ад цябе.
І ўзнёсласць прыцягне восень
Жаўтаватым сьвятлом к зіме.
Усё спакойна… Шукаем у небе
Адлятаючы доўгі вырай.
У чырванеючых клёнах мне трэба
Адчуваць цябе добрай і шчырай.
Словы сказаны… Вочы зблізку.
“Я вярнуся…” – здаецца мала.
Толькі колы пайшлі па-ціху.
Ад’язджаю… Восеньскі ранак…
1993
Posted by shametka 
