панядзелак, 29 верасьня 2008

2008/09/10

* * *

Дні верасьнёўскія натхняюць
Сказаць, хай не ў апошні раз,
Што я цябе цяпер кахаю,
Як і тады, у даўні час.

І будзем крочыць у спадзяваньні,
Бог не разлучыць болей нас,
Дасьць нам знайсьці выратаваньне,
Як і тады, у даўні час.

Сьвятлом пяшчотным млее сонца,
І недзе зноў іграюць джаз,
Прарочаць шчасьце і раскошу,
Як і тады, у даўні час.

Час крочыць шпарка і нястомна,
І дасьць сказаць яшчэ ня раз,
Што я цябе цяпер кахаю,
Як і тады, у даўні час.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.