Жыцця хвіліны падзялю на словы,
Не пераставіць, не пераіграць,
Прыняць, як ёсць і зноў шукаць умовы
Каб перажыць іх, не пераказаць.
Тут ёсьць памылкі і недасканаласьць,
Ёсць супакой і боль жывой душы,
Тут ёсць каханьне, годнасьць і складанасьць
І доўгі шлях, які мы прайшлі.
А мы з табой жывем і адчуваем
Ігненні часу, тут падобны снам
Вяртаюцца прыгожымі славамі,
Якія не належыць болей нам.
Posted by shametka 
