Халадае…
Птушка, якая садзілася на паркан і спявала мне
болей не прылятае.
Ападае…
Апошняяе лісьце. Збіраю яго,
згортваю і складаю.
Вечарэе…
Цішыня спрыяе холаду. У комене запальваю агонь,
які добра грэе.
Мару…
Быць надзейным і шчырым.
Усё астатняе маю,
хоць птушка, якая была маёй
болей не прылятае.
Posted by shametka 
