* * *
Настрой такі – ня хочацца спрачацца.
Бо так прасьцей..
І кожны раз жаданьне ёсьць сабрацца -
Пазваць гасьцей…
Пакуль ня варты верыць у вяртаньне,
Праходзіць час.
Ужо адказы ёсьць на усе пытанні,
Што ёсць да нас.
І кожны дзень свой пачынаць бяз цудаў,
Бяз талакі.
І побач ты… Дакладна ведаць буду,
Хто я такі.
Так мне прасьцей…. Пабудзь са мной да ночы.
Я зноў малю…
Каб зразумець твае жывыя вочы
І цішыню.
Posted by shametka 
