У наступным вершы Серабранка, гэта раён у Менску, а мы жылі сюды бліжэй да Партызанскага прашпекту і Серабранкі сапраўды ня памятаю, ці яна была не такой шмаш вядомай, не такой населеннай, як цяпер.
Серабранка
цыкл Горад
Гром грымнуў. Бліснула маланка.
Дамоў не беглі з Серабранкі,
Бо Серабранкі не было…
Даўным даўно, даўным даўно.
Вясной палілася балота,
Хадзілі ў вялікіх ботах,
І мерылі памер вады.
Чакалі – сыйдуць халады.
Гулялі летам у хаванкі,
Шукалі поклады і шклянкі,
Рабілі “цюхі” для гульні,
Вялі манетныя баі.
І адчувалі цішыню
І птушкі гаманілі з намі,
Будынкі адхілялі час, як занавесу,
За якой для нас, былі мы самі.
А Серабранкі не было…
Даўным даўно, даўным даўно.
Posted by shametka 
