Пачну менавіта адсюль. Іна С. раньней падала прапанову, правесьці невялтчкі паэтычны вечар. Сабрацца, пачытаць вершы, хто якія пажадае. Гэта адбылося ў апошнюю суботу. Я чытаў свае вершы – старыя, напісаныя даўно, і якія ніколі ня бачыліся і не чуліся. Здаецца усім спадабалася, ці можа гэта было сваеасаблівай нечаканасьцю. Я адчуў, што б было ня блага , яшчэ нешта напісаць. Что адбылося, ты пабачыш далей, але давай пачнём менавіта адсюль.
Фатаздымак
Тут голас мне звыклы з табою знайду,
Складанасьць пачуццяў і роздум сумненьняў,
Цяпло і завеі, і плач, і нуду.
Цябе я знайшоў не на межах імгненняў.
Знайшоў твае вочы – сусьветны пакой,
Хвалебныя ночы, свабоду пачуццяў,
І сьветласьць мелодый, і стому завей,
Пяшчотнасьці мора, імклівасьці лучнасьць.
Тут скрыпка іграла, цяпер цішыня,
Спакойна, ўтульна сьпіць наша дзіця,
Сядзім мы жывыя на покаце дня,
Ты, я – маладыя, з жаданьнем жыцця.
Студзень 1993
Posted by shametka 
