Фізічны сьвет такі малы -
не зразумелы,
душа жадае аднаго –
пакінуць цела.
Яна схіліла нас
да падарожжаў,
каб не чапаць, не жаць
чужыя пожні.
Даўно ня лічым мы -
высот бясконцасьць,
на дахах нам лягчэй –
бліжэй да сонца.
А словы, што кажу-
пішу на памяць,
каб нешта расказаць -
яны ня маняць.
І разумеем мы,
даўно належым -
Мы не сабе,
хоць ад часоў стварэньня Белай Вежы
Мы тут жывем…
Posted by shametka 
